Krótki rys historyczny szkoły w Starej Jastrząbce.
Wieś Stara Jastrząbka powstała w 1560 roku za zezwoleniem Konstantego Ostrogowskiego, potwierdzonym przez Jana Tarnowskiego. W pierwszej połowie XIX wieku, kiedy szkoły w Jastrząbce jeszcze nie było, nauka czytania i pisania odbywała się w prywatnych domach przy pomocy książek zwanych „groszówkami”.
Pierwsza szkoła została wybudowana po rabacji z 1846 roku, około 1850 roku. W 1899 roku przebudowano stary budynek, a w 1912 roku dobudowano murowaną izbę lekcyjną. 8 maja 1915 roku budynki szkolne spłonęły w walkach wojsk austriackich i rosyjskich. Po wojnie obok ocalałych murów stanął drewniany budynek z dwiema klasami i mieszkaniem kierownika.
W kampanii 1939 roku szkoła była nieczynna. Niemcy zajęli Jastrząbkę 8 września 1939 roku. We wrześniu 1944 roku mieszkańców wysiedlono, a zabudowania szkolne spłonęły. Od 17 stycznia 1945 roku nauka odbywała się w suterenach plebanii, dla około 300 uczniów. W styczniu 1948 roku oddano drewniany budynek. W roku 1948/49 szkoła notowała 304 dzieci.
W marcu 1962 roku rozpoczęto budowę nowej szkoły. 1 września 1964 roku oddano budynek, w którym nauka trwa do dziś: dziewięć sal, sala gimnastyczna, świetlica, kuchnia i mieszkania.
W kolejnych latach doszły instalacja wodno-kanalizacyjna i centralne ogrzewanie (1993–1995), nowy dach (1995/96), izolacja fundamentów i elewacja (1996/97) oraz skrzydło z salą gimnastyczną, nowe podłogi, ogrodzenie i parking (1999/2000).